در سیستمهای لولهکشی تحت فشار از جنس چدن نشکن، بستها (مانند پیچ، مهره و واشر)، هرچند کوچک، اجزای حیاتی برای اطمینان از سفتی، یکپارچگی ساختاری و عملکرد ایمن اتصالات لوله هستند. استاندارد EN4016 با عنوان «لولهها، اتصالات و لوازم جانبی چدن نشکن - تامین آب آشامیدنی - الزامات و روشهای آزمایش»، الزامات فنی روشنی را برای بستهای مورد استفاده در چنین لولههایی تعیین میکند. این مقاله اطلاعات اولیهای در مورد بستها بر اساس این استاندارد ارائه میدهد.
استاندارد EN4016 نه تنها موارد زیر را پوشش میدهد:لولههای چدن داکتیلو خود اتصالات، بلکه به طور خاص عملکرد، مواد و محافظت در برابر خوردگی سیستمهای اتصالدهنده مورد استفاده برای اتصال آنها (از جمله پیچ، مهره و واشر) را مشخص میکند. انتخاب و استفاده از اتصالدهندههایی که با این استاندارد مطابقت دارند، برای اطمینان از انطباق و ایمنی کل سیستم لولهکشی اساسی است.
الزامات اساسی برای اتصال دهنده ها
طبق استاندارد EN4016، بستهای مورد استفاده در لولههای چدن نشکن (بهویژه آنهایی که برای تأمین آب آشامیدنی استفاده میشوند) باید الزامات اساسی زیر را برآورده کنند:
۱. خواص مواد و مکانیکی
- پیچها: معمولاً باید از موادی با استحکام و چقرمگی کافی، مانند فولاد کربنی یا فولاد آلیاژی ساخته شوند. درجه خواص مکانیکی آنها باید حداقل 8.8 باشد (که نشاندهنده استحکام کششی اسمی 800 مگاپاسکال و نسبت استحکام تسلیم 0.8 است). برای کاربردهای فشار بالاتر، ممکن است پیچهایی با استحکام 10.9 یا بالاتر مورد نیاز باشد.
- مهرهها: باید با درجهی خواص پیچ مطابقت داشته باشند، معمولاً از مهرههای درجهی ۸ یا ۱۰ استفاده میشود تا اتصال پایدار تضمین شود و از ساییدگی رزوه جلوگیری شود.
- قابلیت آهنگری: باید قابلیت آهنگری و ماشینکاری خوبی داشته باشد تا از عدم وجود عیوب داخلی اطمینان حاصل شود.
۲. نخهاباید با استانداردهای رزوه متریک ISO (مثلاً ISO68-1، ISO261) مطابقت داشته باشد.تمیز، کامل و عاری از پلیسه، ترک و سایر عیوب باشد تا از درگیری روان بین پیچ و مهره اطمینان حاصل شود.
۳. ابعاد و تلرانسهاباید با الزامات تلرانس مشخص شده در نقشههای طراحی و استانداردهای مربوطه (مانند EN ISO 4014 و EN ISO 4032) مطابقت داشته باشد تا قابلیت تعویض و سازگاری در مونتاژ تضمین شود.
از آنجا که لولههای چدن نشکن اغلب در زیر زمین یا در محیطهای مرطوب استفاده میشوند و به دلیل اینکه آب آشامیدنی را منتقل میکنند، مقاومت در برابر خوردگی بستها بسیار بالا است. EN4016 مقررات سختگیرانهای در این مورد دارد:
۱. خطر خوردگی
اتصالات فولادی کربنی در محیطهای مرطوب به شدت مستعد خوردگی الکتروشیمیایی هستند. خوردگی شدید میتواند منجر به شکستگی پیچ، نشتی اتصالات و حتی خرابی سیستم لولهکشی شود.
برای تماس با آب آشامیدنی، پوشش ضد خوردگی باید غیرسمی، بیبو و بیاثر بر کیفیت آب باشد.
۲. پوششهای ضد خوردگی توصیه شده،استاندارد EN 4016 روشهای ضد خوردگی زیر را برای محیطهای آب آشامیدنی توصیه میکند:
گالوانیزه گرم (HDG): این یک روش محافظت بسیار رایج و مؤثر است. پس از اسیدشویی و فلاکسینگ، بستها در روی مذاب غوطهور میشوند تا یک لایه آلیاژ روی-آهن متراکم و یک لایه روی خالص تشکیل شود.
الزامات: ضخامت لایه گالوانیزه باید مطابق با استانداردهای مربوطه (مانند ISO 10684) باشد، که معمولاً برای اطمینان از محافظت در برابر خوردگی طولانی مدت، به ضخامت متوسط حداقل 50 میکرومتر نیاز دارد. پوشش داکرومات/روی-کروم: یک فناوری پوشش مقاوم در برابر خوردگی بدون تردی هیدروژنی، که با اعمال دوغابی متشکل از پودر روی، پودر آلومینیوم و اسید کرومیک و سپس پخت آن در دمای بالا تشکیل میشود.
مزایا: مقاومت عالی در برابر خوردگی (معمولاً برتر از گالوانیزه گرم با ضخامت معادل)، عدم خطر تردی هیدروژنی و پوشش یکنواخت.
کاملاً با الزامات بهداشتی برای مواد در تماس با آب آشامیدنی مطابقت دارد.
پوشش اپوکسی: یک لایه محافظ رزین اپوکسی سخت با استفاده از روشهایی مانند اسپری الکترواستاتیک روی سطح بست اعمال میشود.
مزایا: مقاومت شیمیایی عالی و ظاهر زیبا. با این حال، پوشش باید سالم و بدون آسیب باشد، زیرا این امر میتواند باعث خوردگی شود.
سیستمهای لولهکشی تحت فشار چدن نشکن، لولههای چدن نشکن، تامین آب آشامیدنی، EN4016، بستها، اتصالات، لوازم جانبی، پیچ و مهره، مهره، واشر، بست با گالوانیزه گرم
زمان ارسال: ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۵





