اصول پاشش حرارتی روی را می‌توان به شرح زیر خلاصه کرد: ابتدا، از هوا و لوله‌های پرفشار برای پاشیدن ذرات شن به سطح قطعه کار استفاده می‌شود تا زنگ‌زدگی و پوسته اکسید روی سطح فلز از بین برود، در حالی که سطح بی‌حس است تا ظرفیت جذب پوشش پاشش حرارتی افزایش یابد. سپس، از اکسیژن، استیلن یا منبع حرارتی الکتریکی (گرمایش الکتریکی برای قطعات کار بزرگ و گرمایش اکسیژن و استیلن برای قطعات کار کوچک و متوسط استفاده می‌شود) از طریق هوای فشرده و ابزارهای مخصوص (تفنگ‌های پاشش) برای پاشش روی اتمیزه شده با سرعت فوق العاده بالا روی سطح فلز استفاده می‌شود.
مزایای گالوانیزه
۱. گالوانیزه سرد از اسیدشویی و فسفاته کردن به عنوان پیش عملیات استفاده می‌کند که باعث باقی ماندن بقایای اسید و قلیا روی سطح قطعه کار می‌شود و خطر خوردگی را ایجاد می‌کند و پوشش روی با روش غوطه‌وری سرد را مستعد جدا شدن می‌کند. فرآیند پاشش روی از سندبلاست به عنوان پیش عملیات استفاده می‌کند که منجر به سطحی بسیار تمیز و زبر در قطعه کار می‌شود. این امر از خوردگی از داخل به خارج و جدا شدن روی پس از پاشش روی جلوگیری می‌کند.
۲. گالوانیزه گرم به دمای خاصی تقریباً ۴۴۰ درجه سانتیگراد نیاز دارد که می‌تواند باعث تغییر شکل در قطعه کار شود. با این حال، فرآیند پاشش روی از دمای بسیار پایینی، زیر ۸۰ درجه سانتیگراد، استفاده می‌کند و از تغییر شکل جلوگیری می‌کند. ۳. فرآیندهای گالوانیزه سرد و گرم، قطعات کار را به طول، عرض و ارتفاع مخزن گالوانیزه محدود می‌کنند، در حالی که فرآیندهای پاشش روی اینگونه نیستند.
۴. هر دو فرآیند گالوانیزه سرد و گرم، چالش تعمیر در محل را نیز به همراه دارند. آسیب به جوش‌ها در حین نصب، بارگیری و تخلیه یا حمل و نقل در محل، فقط با رنگ قابل تعمیر است. با پاشش روی، تعمیرات در محل را می‌توان با استفاده از پاشش روی انجام داد و از گلوگاه‌های فرآیند جلوگیری کرد.
۵. از آنجا که گالوانیزه سرد از اسیدشویی و فسفاته کردن به عنوان پیش عملیات استفاده می‌کند، سطح قطعه کار ناهموار و چسبندگی پوشش ضعیف است. در مقابل، پاشش روی از سندبلاست به عنوان پیش عملیات استفاده می‌کند که منجر به زبری و چسبندگی بهتر پوشش با استحکام کششی ≥۶ مگاپاسکال می‌شود.
۶. گالوانیزه سرد به شدت آب را آلوده می‌کند و نگرانی‌های زیست‌محیطی قابل توجهی ایجاد می‌کند، در حالی که گالوانیزه گرم حداقل تأثیر زیست‌محیطی را دارد. بنابراین، گالوانیزه گرم برای محافظت در برابر خوردگی سازه‌های فولادی به طور فزاینده‌ای محبوب خواهد شد.
فرآیند پاشش گرم روی
کل فرآیند ساخت پوشش ضد خوردگی روی با اسپری گرم به چهار مرحله تقسیم می‌شود: عملیات سطحی → اسپری روی → عملیات آب‌بندی → بازرسی کیفیت
درمان سطحی
از آنجا که کیفیت عملیات سطحی مستقیماً بر کیفیت و طول عمر پوشش تأثیر می‌گذارد، پیش‌عملیات مناسب سطح پایه ضروری است. سطح پایه را مطابق با الزامات فرآیند، سندبلاست کنید تا زنگ‌زدگی از بین برود. استانداردهای حذف زنگ‌زدگی مطابق با استاندارد Sa3 در «درجه‌بندی‌های زنگ‌زدگی و درجه‌بندی‌های حذف زنگ‌زدگی برای سطوح فولادی قبل از رنگ‌آمیزی» (GB8923-88) است. این استاندارد الزامات کیفی زیر را مشخص می‌کند: سندبلاست کامل برای حذف پوسته، چربی، زنگ‌زدگی، کثیفی، رنگ و سایر ضمائم. سطح باید درخشندگی فلزی یکنواختی داشته باشد. پس از سندبلاست، سطح را با هوای فشرده تمیز و خشک یا یک برس تمیز تمیز کنید. استاندارد Sa3 در «درجه‌بندی‌های زنگ‌زدگی و درجه‌بندی‌های حذف زنگ‌زدگی برای سطوح فولادی قبل از رنگ‌آمیزی» (GB8923-88) نیز باید در نظر گرفته شود.
سندبلاست
در طول فرآیند اعمال، از تجهیزات و اقدامات زیر استفاده می‌شود: کمپرسور هوا، مخزن هوا، جداکننده روغن از آب، فیلتر هوا، دیگ سندبلاست، نوار چسب، تفنگ سندبلاست و نازل چینی مقاوم در برابر سایش. ماده ساینده، ماسه رودخانه‌ای زاویه‌دار با سختی بالا (0.5-2 میلی‌متر) است. ماسه باید خشک، با رطوبت کمتر از 1٪، تمیز و عاری از ناخالصی باشد. نازل از یک نازل چینی L شکل منبسط شونده استفاده می‌کند. در طول فاز انبساط-فشرده‌سازی-انبساط، جریان هوای خروجی از نازل سندبلاست به سرعت‌های مافوق صوت می‌رسد و انرژی جنبشی ساینده را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد و سطح زیرلایه را فعال‌تر و الکتریکی‌تر می‌کند و در نتیجه استحکام اتصال پوشش را افزایش می‌دهد. فرآیند حذف زنگ‌زدگی شامل ورود هوای فشرده به مخزن هوا، عبور از جداکننده روغن از آب و فیلتر هوا برای تمیز، خشک و عاری از روغن شدن آن، قبل از ورود به دیگ سندبلاست است. نوار چسب، ماسه را به داخل تفنگ سندبلاست فشار می‌دهد و آن را روی زیرلایه فلزی می‌پاشد. با استفاده از این تجهیزات و شرایط، عملیات سطحی می‌تواند استانداردهای Sa3 را با زبری سطح 40-60 میکرومتر برآورده کند. در این مرحله، پتانسیل الکترود، سطح فعال‌سازی و چسبندگی پوشش سطح فلز همگی به پارامترهای بهینه رسیده‌اند.
اسپری روی
پاشش روی باید ظرف 2 تا 3 ساعت پس از سندبلاست انجام شود. دلیل این امر این است که پتانسیل الکترود سطح زیرلایه پس از سندبلاست به طور قابل توجهی با قبل از عملیات متفاوت است و باعث می‌شود که به حداقل پتانسیل خود برسد. در این مرحله، فعال‌سازی سطح زیرلایه به حداکثر مقدار خود می‌رسد و استحکام پیوند بین زیرلایه و پوشش در بالاترین حد خود قرار دارد. پتانسیل الکترود روی سطح زیرلایه اساساً به مدت 2 تا 3 ساعت پایدار می‌ماند. با گذشت زمان، پتانسیل الکترود سطحی شروع به افزایش می‌کند، استحکام فعال‌سازی ضعیف می‌شود و استحکام پیوند بین پوشش و زیرلایه کاهش می‌یابد. این به دلیل ضخامت لایه اکسید سطحی است. ظرف 2 تا 3 ساعت، لایه اکسید نازک به راحتی توسط ذرات پاشش پرسرعت هنگام برخورد به سطح شکسته می‌شود. پس از 2 تا 3 ساعت، لایه اکسید به عنوان مانعی بین پوشش و زیرلایه عمل می‌کند و چسبندگی بین پوشش و زیرلایه را مختل می‌کند. تجهیزات پاشش از یک تفنگ اسپری تولید داخل (معمولاً یک تفنگ اسپری دستی بادی Zhonglian از کارخانه ماشین‌آلات پاشش شانگهای) استفاده می‌کنند. جنس روی مورد استفاده، سیم روی بدون روغن با کیفیت بالا و قطر ۳ میلی‌متر و میزان روی حداقل ۹۹.۵ تا ۹۹.۷ درصد است.
زمان ارسال: سپتامبر-05-2025
